اين مدرس قرآن معتقد است، در حال حاضر درگيری‌هايی در بحث آموزش قرآن در آموزش و پرورش وجود دارد كه اين اختلافات ميان معاونت پژوهش و معاونت آموزش بوده و هريك از اين معاونت‌ها بخشی از فعاليت‌های قرآنی را بر عهده دارند كه البته در صورتی كه آموزش قرآن در آموزش و پرورش تجميع شده و يك برنامه‌ريزی معقول و منطقی در ارتباط با آموزش قرآن ايجاد شود، به طور قطع شاهد پيشرفت در بحث آموزش قرآن خواهيم بود.

وی  گفت: به دليل ضعف آموزش قرآن در مدارس، والدين تلاش می‌كنند تا فرزندان خود را در فصل تابستان به كلاس‌های قرآن برده و شرايطی را فراهم كنند تا آنان در زمان اوقات فراغت، قرآن را بياموزند در صورتی‌كه نبايد به اين شكل باشد و اگر آموزش قرآن در طول 9 ماه سال تحصيلی خوب انجام شود ديگر نيازی نيست كه دانش‌آموزان از اوقات فراغت خود برای يادگيری قرآن استفاده كنند.

اين كارشناس قرآنی با بيان اينكه قرائت و روخوانی قرآن بايد از پايه اول تا سوم ابتدايی آموزش داده شود، عنوان كرد: آموزش قرائت و روخوانی قرآن در طول سه سال اول ابتدايی بايد به گونه‌ای انجام شود كه دانش‌آموزان در پايان سال تحصيلی سوم ابتدايی، تا پايان تحصيل خود در آموزش و پرورش بيمه شوند و قرآن را به عنوان يك مهارت ياد بگيرند.

اين كارشناس قرآنی با تأكيد دوباره بر تدريس روخوانی و روان‌خوانی قران ميان دانش‌آموزان گفت: بحرانی كه در بحث آموزش قرآن در مدارس وجود دارد اين است كه در دوره راهنمايی به دليل پرداختن به مفاهيم و تفاسير قرآن، از خواندن قرآن غافل می‌شويم كه اين مسئله مشكل‌آفرين‌ خواهد بود، همان‌گونه كه قرائت قرآن بايد به شكل يك مهارت در سه سال اول ابتدايی ايجاد شود بايد تا پايان دوره تحصيل نيز مورد توجه قرار گيرد.

محمود لطفی‌نيا با اشاره به كتاب‌های درسی و شيوه‌های آموزش قرآن در اين كتاب‌ها اظهار كرد كه در بحث كتاب‌های قرآنی نيازمند يك نگرش جديد و تغيير كلی هستيم كه البته در اين ميان، كارشناسان سنتی در آموزش و پرورش بايد اجازه دهند تا كارشناسان خبره و جديد وارد عرصه شوند و يا از كارشناسان جديد در نشست‌ها و جلسات خود استفاده كنند و در بحث آموزش و تدريس قرآن بر شيوه‌های قديمی خود اصرار نورزند.

وی با بيان اينكه تنها برگزاری مسابقات قرآنی نمی‌تواند در ارتقاء سطح قرآنی آموزش و پرورش و به ويژه دانش‌آموزان مؤثر باشد، ادامه داد: مسئولان آموزش و پرورش بايد دست استان‌ها را باز بگذارند و بحث رقابتی ميان ادارات آموزش و پرورش در استان‌ها ايجاد كنند و از استان‌ها بخواهند تا به انجام كارهای جديد دست بزنند زيرا از اين طريق علاوه بر اينكه رقابتی ميان استان‌ها ايجاد می‌شود، توجه به بحث آموزش قرآن نيز به صورت جدی از سوی ادارات آموزش و پرورش در ساير استان‌ها مورد توجه قرار می‌گيرد.

كارشناس قرآنی سازمان آموزش و پرورش استان گيلان به نامه‌ای كه اساتيد قرآنی استان گيلان با محوريت ارتقاء فعاليت‌های آموزشی قرآن به وزير آموزش و پرورش تقديم كرده‌اند اشاره كرد و افزود: در اين نامه ايده‌ها و طرح‌های اساتيد قرآنی استان گيلان در زمينه آموزش قرآن مطرح شده و در صورتی كه اين طرح‌ها مورد توجه مقام عالی وزارت قرار گيرد می‌تواند كمك زيادی به بحث آموزش قران در مدارس داشته باشد.

وی در پاسخ به اين سؤال كه «برای آموزش قرآن به دانش‌آموزان بايد از چه شيوه‌ها و روش‌های تدريسی استفاده شود؟» بيان كرد: ما در ارتباط با شيوه‌های آموزشی قران هنوز به توافق نرسيده‌ايم و در بخش آموزش و تربيت معلمان قرآنی هنوز با مشكلات اساسی روبرو هستيم و البته ارائه شيوه‌ها و روش‌های آموزش قرآن مستلزم اين است كه ما در مباحث كلی‌تر مانند معلمان قرآن و ساير مشكلات آموزش قرآن به توافق و تفاهم برسيم و پس از آن به روش‌های اساسی در آموزش قرآن بيانديشيم.

وی با اشاره به نامگذاری سال جاری از سوی مقام معظم رهبری با عنوان سال «همت مضاعف و كار مضاعف» گفت: مسئولان آموزش و پرورش در سال جاری بايد با همت مضاعف خود و طی يك برنامه‌ريزی چندساله در جهت ريشه‌كنی بی‌سوادی قرآنی گام برداشته و با يك هم‌فكری اساسی به بحث آموزش قرآن و ارتقاء سطح آموزش قرآن بپردازند.

وی  يادآور شد: ما، انقلاب و نظام جمهوری اسلامی ايران را مديون قرآن هستيم و البته فرصت ديگری نخواهيم داشت كه بتوانيم شرمنده قرآن و پيامبر(ص) نباشيم پس دغدغه ما نبايد دغدغه شعاری، سياسی و اجتماعی باشد بلكه بايد دغدغه ايمانی داشته باشيم و در صورتی كه در بحث آموزش قرآن، دغدغه ايمانی داشته باشيم و از تجميع افكار قرآنی بهره بگيريم، می‌توانيم شاهد موفقيت‌هايی در عرصه آموزش قرآن باشيم.

منبع خبر: خبرگزاري قرآني ايران       تاريخ خبر: 23/3/89